Namibie I

Even info vooraf; Ik heb geen gids of internet of iets dergelijks bij de hand, dus de plaatsnamen of wegen kunnen verkeerd geschreven zijn.




De vlucht is helemaal goed gegaan we zijn veilig en goed aangekomenin Namibie. Vanaf het vliegveld een taxi genomen naar het hostel in Windhoek en daar op het gemakje de fietsen in elkaar gezet. Nog even boodschappen gedaan voor onder weg en de volgende dag nog een stadswandeling gemaakt waardoor we op 20 okt helemaal klaar stonden (om 7 uur 's ochtends al) om met de bus naar Luderitz te gaan. De bus vertrok pas als deze vol was, dat bleek pas om half 11 te zijn.... Een busje vol mensen en een aanhanger vol spullen (incl fietsen) op weg naar Luderitz. De reis verliep goed. Tegen de avond kwamen we aan in Luderitz en heeft onze host Giel (via couchsurfing) ons opgehaald van het busstation. We zijn lekker snel in bed gedonken want morgen wilden we eindelijk gaan fietsen!


fietsen over de peninsula
De peninsula is een klein schier eiland direct naast Luderitz. Het heeft verschillende mooie baaien. Al eerste zijn we naar een baai gefietst waar het flink waait, dus hebben we even gekeken naar de kitesurfers daar. De volgende twee baaien waren ook erg mooi. Vervolgens met flinke wind in de rug naar het uiterste puntje gefietst. En toen begon de terug weg, met ENORME wind tegen. Met 6 km per uur, zonder bagage 2 uur lang tegen de wind in trappen... Maar op het einde konden we de weg afsnijden over een zoutpan, hier vloog ik bijna letterlijk over heen! En als toetje, zagen we ook nog flamigo's!

tegen de avond nog de stadswandeling gemaakt, want in Luderitz zie je nog heel veel van de duitse koloniale tijd! heel bizar.

Kolmanskoppe
Kolmanskoppe is gebouwd door de duiters zodra er goud werd gevonden en verlaten zodra er geen goud meer werd gevonden in de buurt. De stad is nu dus helemaal verlaten en de huizen (zonder ramen) zijn vol met zand geblazen. Verder is er eigenlijk niks mee gebeurt. Dus het is nu een spookstad.

De weg naar kolmaskoppe was 10km maar weer met enorme tegen wind... Dus na Kolmanskoppe hebben we besloten om te liften naar Aus en vanaf daar weer verder te gaan op de fiets. Zo gezegd zo gedaan, binnen een half uurtje stopte er een aardige meneer die ons netjes in Aus heeft afgezet.

In Aus moesten we links af de C27 op, het asfalt verlaten en verder op gravel. Het eerste stuk ging geweldig goed! Lekkere glooingen waardoor we als een speer vooruit gingen en 25 km gereden hebben.

DE D707
DE D 707 staat bekend als een weg met een mooi landschap. We moesten eerst nog 20 km van de C 27 doen, helaas was de wind gedraaid en was het flink beulen tegen de wind in. Aangekomen op de D707, ging het eertse stuk als een trein. De lunch hebben we gedaan bij XXX (ik ben de naam vergeten) de eigenaressen was een erg lieve duitse vrouw. Heerlijk in de schaduw gezeten en genoten van een leuk gesprek en een heerlijke maaltijd met verse spinazie uit eigentuin!

Na de lunch werd het ploegen... De weg was niet zo gravel achtig meer, het was meer een zandbak...

De dag erna was voor het gevoel (realistisch maar 1/3 deel) ook een enorme ploeg partij. De dag daarna kwam het einde van de geweldige D 707 in zicht. Ondanks het zware ploeg werk was het ook erg leuk, de sprinbokken die een stukje mee rende. De automobilisten die zo aardig waren om water te geven en natuurlijk het geweldige landschap (waar ik verliefd op ben).

Betta
Op naar Betta, op naar de camping op naar een lekkere douche! Onderweg kwamen we nog een mafkees tegen, een chinees op de fiets! (ik weet niet of hij chinees is, maar die stempel heb ik 'm gegeven).

Op de Camping vertelde een stel motorrijders over een man die van walvisbaai naar port elizabeth aan het rennen is voor het goede doel, de pinquins! We zouden hem waarschijnlijk wel tegen komen.

Op de camping nog even besproken hoe we de sossusvlei het beste konden aanpakken met de fiets met ' Coen & Bianca' . Zij kwamen daar namelijk net vandaan.

Duits kasteel in de woestijn
Ja je leest het goed, vanuit Betta hebben we een bezoek gebracht aan een duits kasteel midden in de de woestijn; Heel bizar!

Vervolgens verder gefietst naar Sesriem / Sossusvlei. Het fietsen ging erg goed, want m'n knie was ondertussen gewend aan het gravel!

Fietsen door Naukuftpark
De fietst toch naar Sossusvlei verliep goed, beetje wind mee, beetje wind tegen.een klein gemsbokje die even bij me komt kijken. Vervolgens nog een Gemsbok die 10 miniumten lang voor me uit rent. De Zebra's rende ook gezellig een stukje mee.

Verder was het wel loei heet en waren er geen bomen, of andere schaduw. Guus had uiteindelijk een tentje gebouw en wilde de noedels klaar gaan maken voor de lunch..

Guus had met zijn (benzine) brander een berm brand veroorzaakt. Het vuur verspreide zich enorm snel. We hebben zelf niks en de fietsen zijn ook nog helemaal in orde. Helaas zijn er wel enkele spullen gesneuvels (de brander, 1 fietstas, hoofdlampjes en nog wat kleine dingen). Er waren gelukkig heel veel aardige mensen die opeens voorbij kwamen! Van de een hebben we water gekregen, van de ander een touw om de fietsen op het dak te knopen, van de ander een persoonlijke lift, van weer een ander een lift voor de spullen. We zijn samen met de spullen afgezet op de camping van de Sossusvlei. De tent kon nog worden opgezet, de slaapspullen waren nog in orde, dus tent opgezet en een plan gemaakt. Vervolgens snel het cafe in gedoken om even te ontspannen!

Sossusvlei
De volgende dag zijn we al om 5 uur opgestaan, om te liften, om de zonsopgang gaan kijken op ' duin 45'. De mensen die ons meenamen bleken degene te zaijn van ' het touw' van de dag ervoor.. Na de magisch zonsopgang zijn we met hun doorgereden naar de Deadvally en de Sossusvlei. Ook twee magische bizar gave plekken.

's middags konden we weer aan de gang, naar de camping aan de andere kant van de weg (want die van de sossusvlei is erg prijzig). Guus z'n tas inpakken, vragen of er bussen rijden en waar we eventueel nieuwe spullen kunnen halen.

En ja hoor; daar was de Pinquin man!!! Erg gaaf om hem tegen te komen!

Het plan
Guus is vandaag (29 okt) gelift naar Swakupmond om vervolgens de trein te pakken naar Windhoek. Er is hier geen openbaar vervoer en er zijn weinig tot geen toeristen die vanuit hier rechtstreeks naar Windhoek gaan.

Hopelijk lukt het Guus om morgen alle benodigde spullen te kopen in Windhoek en dan weer met de trein naar Swakumond en weer liften hierheen.

Wat doe ik ondertussen; lezen, zwemmen, slapen, lezen, zwemmen... verhaaltje type... wachten...

Ik moet wel zeggen dat ik een leuk eigen plekje heb! En de mensen hier zijn ook ontzettend aardig!! Ik mag hier twee nachtjes gratis blijven en een uurtje gratis internetten!!!!

Het gewijzigde plan
Verder... Guus dacht dat we de 4x4 route hier ook wel konden nemen met de fiets, maar daar is hij van terug gekomen... Dus de route is gewijzg in; We gaan vanaf nu rechtdoor naar het noorden en hopen de grens met Angola te halen. Maar de route is dus geheel omgegooid!